Lëkundjet e membranës elastike

Nga testwiki
Kërceni tek navigimi Kërceni tek kërkimi
Një nga shumë mënyrat e mundshme të vibrimit të një daulleje rrethore ideale (moda u12 me notacionin e mëposhtëm). Mënyra të tjera tregohen në fund të artikullit.

Vibrimet e një daulleje rrethore ideale, e cila konsiston prej një membrane elastike rrethore me trashësi uniforme e fiksuar te një kornize rrethore, janë zgjidhje të ekuacionit të valës me kondita kufitare zero.

Ekziston një numër i pafundmë mënyrash sipas të cilave një daulleje mund të vibrojë, në varësi të formës së daulles në një kohë fillestare, dhe shpejtësisë së ndryshimit të formës së daulles në një kohë fillestare. Duke përdorur metodën e ndarjes së variablave, është e mundur të gjehet një koleksion i "thjeshtë" mënyrash vibrimi, si dhe mund të provohet se çdo vibrim sado kompleks i daulles mund të dekompozohet si një kombinim linear i vibrimeve më të thjeshta.

Problemi

Konsideroni një disk të hapur Ω me rreze a me qendër në origjinën e daulles, i cili përfaqëson formën e fiksuar të daulles. Në çdo kohë t, lartësia e formës së daulles tek një pikë (x,y)Ω e matur nga forma e "fiksuar" do të jepet nga u(x,y,t), e cila mund të merret me vlera pozitive ose negative. Le Ω të përfaqësojë kufirin e Ω, pra, rrethi me rreze a me qendër në origjinë, e cila përfaqëson një kornizë të palëvizshme në të cilën membrana e daulles është e fiksuar.

Ekuacioni matematik që përshkruan vibrimin e daulles është ekuacioni i valës me kondita kufitare zero,

2ut2=c2(2ux2+2uy2) per (x,y)Ω
u=0 nga Ω.

Këtu, c është një konstante pozitive, e cila jep "shpejtësinë" e vibrimit.

Për shkak të gjeometrisë rrethore, është shumë e përshtatshme përdorimi i koordinatave polare, r dhe θ. Tani, ekuacioni i mësipërm mund të shkruhet si

2ut2=c2(2ur2+1rur+1r22uθ2) for 0r<a,0θ2π
u=0 per r=a.

Rasti me simetri rrezore

Ne do të studiojmë në fillim rastin e mënyrave të mundshme të vibrimit te një daulleje rrethore që kanë simetri rrezore. Në këtë rast, funksioni u nuk varet tek këndi θ, kështu që ekuacioni thjeshtohet dhe merr formën

2ut2=c2(2ur2+1rur).

Tani ne kërkojmë për zgjidhje duke përdorur metodën e ndarjes se variablave, u(r,t)=R(r)T(t). Duke e zëvendësuar këtë në ekuacionin e mëlartëm dhe duke pjesëtuar te dy anët me c2R(r)T(t) marrim

T(t)c2T(t)=1R(r)(R(r)+1rR(r)).

Ana e majte e këtij barazimi nuk varet tek r, dhe ana e djathte nuk varet tek t, kështu që nga kjo del se të dyja anët janë të barabartat me një konstante K. Marrim kështu dy ekuacione për T(t) dhe R(r) :

T(t)=Kc2T(t)
rR(r)+R(r)KrR(r)=0.

Ekuacioni për T(t) ka zgjidhje te cilat rriten ose zvogëlohen në mënyre eksponenciale për K>0, janë lineare ose konstante për K=0, dhe janë periodike për K<0. Fizikisht pritet që zgjidhja e problemit të daulles vibruese të jetë oshiluese në kohë, kështu që kjo lë vetëm rastin e tretë, K<0, kur K=λ2 për një numër λ>0. Atëherë, T(t) është një kombinim linear i funksioneve sinus dhe kosinus,

T(t)=Acoscλt+Bsincλt.

Duke u kthyer tek rasti i përgjithshëm për R(r), me observimin që K=λ2, dhe te gjitha zgjidhjet e këtij ekuacioni diferencial të rendit të dytë janë kombinime lineare të funksioneve Bezel të rendit 0,

R(r)=c1J0(λr)+c2Y0(λr).

Funksioni Bezel Y0 nuk ka kufi për r0, kështu që kjo rezulton në një zgjidhje pa kuptim fizik për daullen vibruese, kjo do të thotë se konstantja c2 duhet të jetë zero. Gjithashtu do supozojmë se c1=1, sepse kjo konstante mund të absorbohet lehte ne ndonjë konstante tjetër më vonë A dhe B që vinë nga T(t). Nga kjo del që

R(r)=J0(λr).

Kërkesa që lartësia u e membranës të jetë zero tek kufiri i daulles rezulton në konditën

R(a)=J0(λa)=0.

Funksioni Bezel J0 ka një numër të pafundme rrënjësh pozitive,

0<α01<α02<

Nga kjo marrim λa=α0n, për n=1,2,, kështu që

R(r)=J0(α0nar).

Pra, zgjidhjet me simetri rrezore u te membranës vibruese që mund të jepen me mënyrene e ndarjese se variablave janë

u0n(r,t)=(Acoscλ0nt+Bsincλ0nt)J0(λ0nr) for n=1,2,,

ku λ0n=α0n/a.

Rasti i përgjithshëm

Rasti i përgjithshëm, ku u varet edhe tek këndi θ, trajtohet në një mënyre shumë të ngjashme. Tani supozojmë se ekziston një zgjedhje ku variablat mund të ndahen,

u(r,θ,t)=R(r)Θ(θ)T(t).

Duke e zëvendësuar këtë në ekuacionin valor dhe duke aplikuar metodën e ndarjes se variablave, marrim

T(t)c2T(t)=R(r)R(r)+R(r)rR(r)+Θ(θ)r2Θ(θ)=K

ku K është një konstante. Si më parë, nga ekuacioni për T(t) del që K=λ2 me λ>0 dhe

T(t)=Acoscλt+Bsincλt.

Nga ekuacioni

R(r)R(r)+R(r)rR(r)+Θ(θ)r2Θ(θ)=λ2

marrim, duke shumëzuar të dyja anët me r2 dhe duke bërë ndarjen e variablave, marrim

λ2r2+r2R(r)R(r)+rR(r)R(r)=L

dhe

Θ(θ)Θ(θ)=L,

për një konstante L. Since Θ(θ) është periodike, me periodë 2π, θ e cila është një variabël këndore, nga kjo del që

Θ(θ)=Ccosmθ+Dsinmθ,

ku m=0,1, dhe C dhe D janë disa konstante. Kjo implikon që L=m2.

Po të kthehemi prapa tek ekuacioni për R(r), zgjidhja e tij jepet nga një kombinim linar i funksioneve Bezel Jm dhe Ym. Me një argument të ngjashëm si në seksioni e mëparshëm, arrimë tek

R(r)=Jm(λmnr), m=0,1,, n=1,2,,

ku λmn=αmn/a, me αmn e cila është rrënja pozitive e n-te e Jm.

Më lart treguam që te gjitha zgjidhjet në të cilat variablat janë të pavarura për një daulle vibruese rrethore janë të formës

umn(r,θ,t)=(Acoscλmnt+Bsincλmnt)Jm(λmnr)(Ccosmθ+Dsinmθ)

për m=0,1,,n=1,2,.

Shënim

Duhet theksuar se zgjidhja e mëlartme merr parasysh disa supozime ideale të cilat janë të inkarnuara në ekuacionin e valës. Një simulim kompjuterik i problemit te mësipërm do të ketë një gabim të caktuar (zakonisht rreth 5 %) në varësi te metodës së përdorur.

Animime të disa modave të vibrimit

Shikoni gjithashtu

Referime