Lista e ekuacioneve në mekanikën klasike

Nga testwiki
Kërceni tek navigimi Kërceni tek kërkimi

Stampa:Faqe e palidhur

Nomenklatura
a = nxitimi (m/s²)
g = intensiteti i fushës gravitacionale/nxitimi i rënies së lirë (m/s²)
F = forca (N = kg m/s²)
Ek = energjia kinetike (J = kg m²/s²)
Ep = energjia potenciale (J = kg m²/s²)
m = masa (kg)
p = vrulli (sasia e lëvizjes) (kg m/s)
s = zhvendosja (m)
R = rrezja (m)
t = koha (s)
v = shpejtësia (m/s)
v0 = shpejtësia në kohën zero t=0
W = puna (J = kg m²/s²)
τ = momenti i forcës (m N, jo J) (momenti i forcës është ekuivalentja e forcës në sistemet rrotulluese)
s(t) = pozicioni në kohën t
s0 = pozicioni në kohën t=0
runit = vektori njësi i drejtuar larg origjinës në koorinatat polare
θunit = vektori njësi i drejtuar përgjatë vlerave rritëse në koordinatat polare

Shënim: Të gjitha njësitë jepen me vektorë në shkrim të trashë.

Mekanika klasike është dega e fizikës që përdoret për të përshkruar lëvizjen e trupave makroskopikë .[1] Kjo është teoria më familjare nga teoritë e fizikës. Konceptet që ajo mbulon përfshijnë, masën, nxitimin, forcën, ide që përdoren shpesh.[2] Subjekti është i bazuar mbi një hapësirë Euklidiane tre-dimensionale me boshte të fiksuara, e quajtur këndi i referencës. Pika prerëse e të tre boshteve quhet origjina e asaj hapësire të caktuar.[3]

Ekuacionet

Emri i ekuacionit Ekuacioni Viti i derivimit[4] I derivuar nga Notes
Qendra e masës rasti diskret:
𝐬CM=1mtotali=1nmi𝐬i

ku n është numri i thërrmijave me masë.

Rasti i vazhduar:

𝐬CM=1mtotalρ(𝐬)dV

ku ρ(s) është dendësia skalare e masës si funksion i vektorit të pozicionit

1687 Isaac Newton

Shpejtësia

𝐯average=Δ𝐝Δt
𝐯=d𝐬dt

Nxitimi

𝐚average=Δ𝐯Δt
𝐚=d𝐯dt=d2𝐬dt2
  • Nxitimi centripet
|𝐚c|=ω2R=v2/R

(R = rrezja e rrethit, ω = v/R Shpejtësia këndore)

impulsi i levizjes

𝐩=m𝐯

Forca

𝐅=d𝐩dt=d(m𝐯)dt
𝐅=m𝐚    (Constant Mass)

Impulsi

𝐉=Δ𝐩=𝐅dt
𝐉=𝐅Δt 
  nqs F është konstante

Për një aks të vetëm rrotullimi: Momenti i inercisë për një objekt është shuma e prodhimit të elementeve të masvs me katrorin e distancës së tyre nga aksi i rrotullimit:

I=ri2mi=Mr2dm=Vr2ρ(x,y,z)dV

|L|=mvr    nqs v është pingul me r

Forma vektoriale:

𝐋=𝐫×𝐩=𝐈ω

(Shënim: I mund të trajtohet si një vektor nëqoftëse diagonalizohet , në të vërtetë ai është një matricë 3×3 matrix - një tensor i rendit të dytë)

r është rrezja e vektorit.

τ=d𝐋dt
τ=𝐫×𝐅

nqs |r| dhe sinusi i këndit midis r dhe p është konstant.

τ=𝐈α

Ky është një rast i vecantë. α = dω/dt

Preçesioni

Omega quhet shpejtësia këndore e preçesionit, dhe përcaktohet si:

Ω=wrIω

(Shënim: w është pesha e rrotës rrotulluese)

Energjia

ku m është konstante:

ΔEk=𝐅netd𝐬=𝐯d𝐩=12mv212mv02 
ΔEp=mgΔh  në fushën e gravitetit

Lëvizja e diktuar nga një forcë qëndrore

d2dθ2(1𝐫)+1𝐫=μ𝐫2𝐥2𝐅(𝐫)

Ekuacionet e lëvizjes (me nxitim konstant)

Këto ekuacione mund të përdore vetëm kur nxitimi është konstant. Nëqoftëse nxitimi nuk është konstant atëhere duhet të përdorim analizën matematike.

v=v0+at
s=12(v0+v)t
s=v0t+12at2
v2=v02+2as

Këto ekuacione mund të adaptohen për lëvizje këndore, ku nxitimi këndor është konstant:

ω1=ω0+αt
θ=12(ω0+ω1)t
θ=ω0t+12αt2
ω12=ω02+2αθ
θ=ω1t12αt2

Shikoni gjithashtu

Shënime

Stampa:Reflist

Referime

Lidhje të jashtmes

  1. Stampa:Harvnb
  2. Stampa:Harvnb
  3. Stampa:Harvnb
  4. Ky është vitit kur personi qe e derivoi ekuacionin publikoi punën e tyre , jo viti i zbulimit të ekuacionit.